Imbuhan (คำเติม) คือ morfem terikat (หน่วยคำที่ต้องมีคำอื่นมาสัมพันธ์)
ที่เติมเข้ากับ Kata Dasar (คำราก) เพื่อสร้างคำใหม่ที่มีความหมายต่างไปจากเดิม
หรือเปลี่ยน kelas kata (ประเภทคำ)
ตัวอย่าง:
jalan (ถนน) + ber- = berjalan (เดิน)
ajar (สอน) + -an = ajaran (คำสอน)
Awalan คือ Imbuhan ที่เติม หน้า Kata Dasar
ber- + kerja
berkerja (ทำงาน)
me- + baca
membaca (อ่าน)
di- + tulis
ditulis (ถูกเขียน)
ter- + tidur
tertidur (หลับไป)
Akhiran คือ Imbuhan ที่เติม หลัง Kata Dasar
ajar + -an
ajaran (คำสอน)
main + -an
mainan (ของเล่น)
dengar + -kan
dengarkan (ฟัง)
tulis + -kan
tuliskan (เขียนให้)
Apitan คือ Imbuhan ที่เติม ทั้งหน้าและหลัง Kata Dasar
(เกิดจากการรวม Awalan + Akhiran)
ke-baik-an
kebaikan (ความดี)
pe-kerja-an
pekerjaan (งาน)
per-main-an
permainan (เกม)
pe-didik-an
pendidikan (การศึกษา)
Sisipan คือ Imbuhan ที่แทรก เข้าไปกลาง Kata Dasar
s-el-erak
selerak (เกลื่อน)
g-em-uruh
gemuruh (ดังก้อง)
t-er-bang
terbang (บิน)
g-er-igi
gerigi (หยัก)